MIESZKAŃCY NIE CHCĄ PZEJĘCIA PRZEZ SPÓŁDZIELNIĘ KONSERWACJI I NAPRAW INSTALACJI DOMOFONOWYCH

               

W zasobach mieszkaniowych Kieleckiej Spółdzielni Mieszkaniowej czynnych jest obecnie 289 instalacji domofonowych na ogólną ilość 391 klatek schodowych. Wśród nich znajduje się 21 instalacji cyfrowych.

 Poniżej zestawiono ilości czynnych instalacji domofonowych w poszczególnych osiedlach.

 

Okres  przeglądu

Osiedle

Zagórska- Północ

Osiedle

Zagórska-Południe

Osiedle Sady

Osiedle Sandomierskie

Czerwiec 1997r.

106

68

54

63

Październik 2009r.

97

(w tym 3 cyfrowe)

56

(w tym 2 cyfrowe)

55

(w tym 14 cyfrowych)

81

(w tym 2 cyfrowe)

 

Stan techniczny jest bardzo zróżnicowany. Od nowych instalacji cyfrowych ze skrytym oprzewodowaniem do częściowo uszkodzonych mechanicznie (ale jeszcze działających) ze starym oprzewodowaniem (przewody w pojedynczej izolacji skręcone ze sobą na całej długości) montowanym na tynku i dostępne dla osób niepowołanych.

Wśród istniejących instalacji domofonowych można rozróżnić kilkanaście typów zastosowanych urządzeń różnych producentów z różnego okresu produkcji.

 

Elementy instalacji domofonowej

 

1.       Kaseta wezwań – montowana na zewnątrz przy drzwiach wejściowych pozwalająca nawiązać kontakt głosowy z wybranym mieszkaniem.

2.       Elektrozaczep – zamek drzwiowy z elektromagnesem służącym do zdalnego umożliwienia otwarcia blokady drzwi.

3.       Zasilacz domofonowy – układ elektroniczny do komunikacji  głosowej kasety wezwań z aparatem głośnomówiącym lub unifonem w wybranym mieszkaniu.

4.       Unifon – zestaw słuchawkowo – mikrofonowy służący do komunikacji głosowej z kasetą wezwań oraz zdalnego umożliwienia otwarcia blokady drzwi. Starszą odmianą unifonu jest aparat głośnomówiący, występujący w części istniejących instalacji domofonowych.

5.       Oprzewodowanie – niezbędne przewody łączące kasetę wezwań z zasilaczem domofonowym  i unifonem, a także unifon z elektrozaczepem.

 

 

 Podział istniejących instalacji domofonowych

 

Funkcjonujące instalacje domofonowe  w zasobach mieszkaniowych Spółdzielni można podzielić na:

1.       Analogowe instalacje głośnomówiące – są to najstarsze instalacje charakteryzujące się  kasetą głośnomówiącą w mieszkaniu (niedostępną obecnie wersji seryjnej na rynku) oraz starą wersją kasety wezwań.  Zastąpienie kasety głośnomówiącej unifonem jest możliwe bez przeróbki oprzewodowania pod warunkiem zastosowania specjalnego modelu unifonu (posiadającego dodatkowy przycisk do prowadzenia rozmowy między osobą  na zewnątrz   i  osobą w mieszkaniu).  Ponadto należy podkreślić, że wymiana zasilacza domofonowego  będzie związana z koniecznością wymiany oprzewodowania oraz  kaset głośnomówiących na unifony we wszystkich mieszkaniach.

2.       Instalacje analogowe (bez najstarszych) stanowią największą część istniejących instalacji domofonowych. Aparat głośnomówiący został zastąpiony unifonem, a kasety wezwań mają obudowę bardziej odporną na zniszczenia mechaniczne. W zasobach Spółdzielni występuje kilka typów urządzeń domofonowych analogowych, montowanych przez różnych wykonawców.

3.       Cechą charakterystyczną instalacji analogowych jest konieczność połączenia każdego unifonu w mieszkaniu wielożyłowym (najczęściej 6-8 żył) przewodem z zasilaczem domofonowym i kasetą wezwań co powoduje znaczne ilości przewodów na niższych kondygnacjach (10 -25 przewodów ośmiożyłowych).  

4.       Instalacje cyfrowe – są to najnowsze rozwiązania techniczne, charakteryzujące się dwużyłową instalacją komunikacyjną, która poprzez zastosowanie kodów zapewnia połączenie z wybranym mieszkaniem.  Elektronika zastosowana w kasecie wezwań, zasilaczu domofonowym i unifonie różni się od elektroniki stosowanej w urządzeniach analogowych. Dostęp do tego typu instalacji może być zablokowany przez montera kodem lub hasłem, co uniemożliwia wykonywanie prac przez osoby nie znające zabezpieczenia. Istnieje możliwość wykorzystania oprzewodowania instalacji analogowej do urządzeń cyfrowych, pod warunkiem zachowania ciągłości przewodów.

 

Minimalne ceny nowych urządzeń domofonowych dla wersji analogowych i cyfrowych:

-        unifon analogowy zastępujący zestaw głośnomówiący – 80 zł,

-         unifon analogowy -30 zł

-         unifon cyfrowy – 50 zł

-         zasilacz analogowy – 300 zł

-         zasilacz cyfrowy – 400 zł

-         kaseta zewnętrzna analogowa – 300 zł

-         kaseta zewnętrzna cyfrowa – 300 zł

 

Ceny te rosną w górę im urządzenia są bardziej odporne na  uszkodzenia mechaniczne.

 

 

Konserwacja i utrzymanie w sprawności instalacji domofonowych.

 

Aktualnie opiekę nad instalacją domofonową sprawują sami mieszkańcy danej klatki schodowej poprzez doraźne naprawy, wykonywane na ich zlecenie. Najczęściej przez osobę, która montowała urządzenia domofonowe. Nie występują stałe opłaty pozwalające na systematyczne gromadzenie środków na naprawę lub wymianę elementów instalacji domofonowej.

Podjęcie obowiązków konserwacji i utrzymania w sprawności istniejących instalacji domofonowych przez Spółdzielnię wiązałoby się – jak wiadomo - z utworzeniem funduszu pokrywającego koszty konserwacji i napraw. Fundusz taki mógłby powstać z comiesięcznych wpłat (razem z czynszem) mieszkańców, którzy są zainteresowani podjęciem w/w obowiązków przez Spółdzielnię.

Jednak trzeba wyraźnie zaznaczyć, ze warunkiem koniecznym dla takiego rozwiązania jest solidarna deklaracja wszystkich mieszkańców danej klatki schodowej na regulowanie opłat tworzących fundusz na konserwację i utrzymanie w sprawności instalacji domofonowej, ale również systematyczne wpłaty na ten cel (co trzeci użytkownik mieszkania nie płaci systematycznie czynszu).

Na przełomie października i listopada 2009 roku Spółdzielnia skierowała do 1394 mieszkańców klatek posiadających sprawne instalacje domofonowe pisma  z prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie ewentualnej zgody na przejęcie opieki nad domofonami przez Spółdzielnię wraz   z jednoznaczną deklaracją regulowania należności z tym związanych.

Pisma otrzymali mieszkańcy budynków:

-        w osiedlu Zagórska – Północ:  Konarskiego 8, 10, Zielińskiego 3 (nieruchomość nr 109), Pomorska 71/73 (nieruchomość nr 121), Pomorska 100 (nieruchomość nr 119), Stanisława Kostki  3a, 5a, 7a, 9a, 11a, 13a, 15a (nieruchomość nr 103),

-        w osiedlu Zagórska – Południe: Chopina 11 (nieruchomość nr 207), Karłowicza 1, 3, 5, 7, 9, 11 (nieruchomość nr 215),

-         w osiedlu Sady: Wiosenna 3, 5, 7 (nieruchomość nr 304),

-         w osiedlu Sandomierskie: Daleka 19, 21, 23, 25, 27 (nieruchomość nr 405),

Do Spółdzielni wpłynęło ogółem 197 odpowiedzi w tej sprawie. Szczegóły przedstawiono w tabeli.

 

osiedle

ilość wysłanych pism dot. domofonów

ilość odpowiedzi

w tym

szt.

%

konserwacja przez KSM

stanowisko negatywne

szt.

szt.

%

szt.

%

Zagórska-Północ

504

65

12,8

41

8,1

24

4,7

Zagórska-Południe

370

51

13,8

42

11,4

9

2,4

Sady

220

27

12,3

15

6,8

12

5,5

Sandomierskie

300

54

18

48

16

6

2

razem

1394

197

14,2

146

10,5

51

3,7

 

                Z powyższego zestawienia wynika, że mieszkańcy nie są zainteresowani przejęciem przez Spółdzielnię obowiązku konserwacji i napraw funkcjonujących instalacji domofonowych.